मैले आशा गरेको घोषणापत्र

मैले आशा गरेको घोषणापत्र

दिनेश उप्रेती

ऐले सम्म नेपाल को ईतिहासमै नभएको खाल्को चुनाव हुदैछ हाम्रो देशमा । थरी थरीका राजनैतीक देखी लिएर जातिय अनी क्षेत्रिय दलहरु चुनाव मा आ आफ्ना चुनाबी घोषणा पत्र अनी प्रती बधता पत्र लिएर भोट् माग्दै हिंडेका खबर म बिदेश्मै भए पनि दैनिक जसो अखबारमा पढ्ने गर्छु । एक किसिमको खुशी लाग्ने गर्छ मलाई पनि यस्बाट आम नेपाली लाई जस्तै । घोषणा पत्र जुनसुकै दलका भए पनि मुल कुरो लगभग उस्तै हुने गरेका रहेछन । राज्य सन्चालनको मुल नायक राष्ट्रपती या प्रधान मन्त्री मध्ये कस्लाई बनाउने भन्ने कुराकै सेरोफेरो मा घोषणा पत्रका तानाबानाहरु बनाइएका हुँदा रहेछन । तर मलाई चै खै किन हो साएद नेपालमा राजनैतीक दलका बन्द र चक्का जाम अनी स्कुल क्याम्पस मा विद्यार्थीहरुको स्वतन्त्र सित पढ्न लेख्न पाउन नपाएको पिडा ले पो होला पार्टी हरुका राज्य सङ्रचना गर्ने ठुल्ठुला कुरा हरुले भन्दा नि यी केही स साना कुराहरु पो यी राजनीतिक दलहरुको घोषणा पत्रमा भै दिएको भए निक्क्कै प्रभाबकरी र त्यो धेरै का लागि चित्तबुझ्दो हुने थियो होला जस्तो लागेर कनी कुथी यो कुरो लेख्ने कोशीस गर्दैछु। दैनिक रुप्मा हामी कहा देखिने स सना समस्या हरुको धेरै जड त प्राय जसो हुने बन्द , साना कुराहरुमा गरिने सडक जाम आदिले गर्ने गर्छ । कम्तिमा एउटा भै रहेको चली रहेकै हालतमा पनि पो चल्न पएको हुन्न हाम्रो दैनिक जीवन ।
त्यसकारण मैले जस्तै तपाईं हरु धेरै ले पो एक यस्तो घोषणा पत्रको अपेक्षा गरेका थियौ कि जस्मा यी कुरा हरु समाबेश भएका हुन।

१. सके सम्म नेपाल ,उपत्यका या कुनै अञ्चल , जिल्ला बन्द गर्दै गर्दैनौ । यदी गर्नै पर्ने वाध्यात्मक अवस्था नै अै परे सर्ब साधारणको दैनिक जीवन लाई कस्ट नहुने किसिम्का बिरोधको शैली अप्नाउने छौ ।

२ कुनै पनि किसिमका बिरोध कार्यक्रम मा टायर बालेर बाटो अबरुध्ह गरी सम्पूर्ण जनमानस लाई टायरको बिसाक्त धुवा खान वाध्य पारेर सबैको स्वास्थ्य र जीवन लाई पिडादायक कदापी बनाइने छैन ।
३ स-साना स्कुले नानी हरुलाई आफ्ना राजनैतीक programme मा वाध्यत्मक ढंगले उपस्थिती गराइने छैन।
४ टावर, बाटा, सडक पुल जस्ता जरुरी कुरा भत्काएर आफ्ना माग पुरा गराउन सरकारलाई दबाब दिने बहानामा कहिल्यै आफ्ना कार्यकर्ताहरुलाई उक्सौने छैनउ ।
५ स्कुल, क्याम्पस , कल कारखान जस्ता productive कुराहरु कहिल्यै बन्द गर्ने छैनउ , गर्नै परेमा सालीन र सभ्य तरिका अप्नाउने छौ।
लौ साथी हरु हो तपाईं हरुका पनि लागेका थप कुरा हरु भए अरु बुन्दा हरुमा थप्दै जानुस् है, मैले त ऐले लाई यतिनै जाने ।

मिनभवन क्याम्पसमा म डिग्री पढ्दा बिहारी बिनोद सरले जापानमा हुने बिरोधको एउटा नमुना सुनाउनु भएको थियो , त्यो के थियो भन्दा जापानको कुनै जुत्ता कम्पनी मा मज्दुरहरुले एक पल्ट आफ्ना माग पुरा गराउन अरु दिन जस्तै गरी बिरोधका दिनमा पनि काम गरी रहन्थे रे तर जोडी जुत्ता बनाएर होइन कि दिन भरी दाँया या बाँया खुट्टामा लगाउने एकै खालका जुत्ता मात्रै बनाएर रे । त्यो कुरा जापान बसाइका क्रममा मलाई धेरै हद सम्म साचो लागेको छ। जापानिहरुको काम प्रतिको लगन र खटाइ देखेर ।
म लगयत यी कुराहरु घोषणा पत्र मा पढ्न चाहने तपाईं हाम्रै दुर्भाग्य होला यो कि यी कुराहरु समेटेका घोषणा पत्र आफुलाई जतिसुकै क्रान्तिकारी हुँ भन्ने पार्टी हरुले नि जनता सामु ल्यएनन। अब साएद आम नागरिक ले नै पो हामी तिमीहरुका यी कुरा समेटिएका घोषणा पत्र पढ्न चाहन्छौ भनेर draft बनाएर दिने हो की राजनीतिक पार्टी हरुलाई ....
यसो गरे कसो होला ??
आज लाई शुभम,,,,,,,